Eğitim, nitelikli bireyler yetiştirmenin olmazsa olmaz şartıdır. Kalkınmanın, insan olmanın, hayata dair her güzel amacın gerçekleşmesini sağlayan ön koşuldur. Öğretim ise eğitim faaliyetinin sadece formal aşamasını yansıtır.
Diploma, kişilerin bilgi seviyesini gösterirken, davranış ve eserleri eğitim düzeyinin göstergesidir.
Bir insana dürüst ve güzel ahlak sahibi olması gerektiğini öğrebilirsiniz. Örneğin “Türküm, doğruyum çalışkanım.” Buraya kadar tamam. İşte bu öğretimdir. Fakat dürüst ve erdemli bir insan olmasını sağlayıp, hayatının bir parçası haline getirmesini sağlarsanız eğitimci olursunuz. Bundan dolayı her öğretmen eğitimci sayılmaz.
Eğitim ancak eğitimli kimseler tarafından yapılır. Bir öğretmen, öğrettiklerini kendisi özel hayatında uygulamıyor, asık suratla güleryüzlülüğü öğretmeye çalışıyorsa karşısındaki eğitemez, yol gösteremez, dersleri ona sevdiremez. Çoğu zaman suç öğrencinin üzerine kalır.
Çok okul olmasına rağmen çok cahil olması belki de bu yüzdendir. Bilgi insanı cehaletten belki kurtarır, donanımlı kılar, hatta üst düzey bir meslek sahibi yapabilir. Ancak vasıflı ve niteliki bir insan yapması bildiklerinin tatbikine bağlıdır.
Hz Mevlana’nın dediği gibi “Onlar ilim hafızıdır, ilim aşığı değildir”.
Diplomalı ama niteliksiz, etik değerlerden yoksun kimselerin yetişmesinde ezberci eğitimin rolü büyüktür. Yüzeysel ve klasik eğitimle kalkınma mümkün olamaz. Toplumsal çürümenin nedenlerinden biri de şüphesiz budur.
Halkı isyan ettiren, saç baş yolduran, görev ve sorumluluğun bilincinde olmayan amirlerin, politikacıların oluşmasının nedeni, etiket sahipliği kazanılmışken nitelik sahipliği kazanılamamasıdr.
Kendisine adam olamazsın dediği babasını ayağına çağıran Kaymakam örneğindeki gibi adam olmak her zaman okumaya bağlı değildir. Okuduğunu anlayıp, uygulamaya bağlıdır.
Diploma, kişilerin bilgi seviyesini gösterirken, davranış ve eserleri eğitim düzeyinin göstergesidir.
Bir insana dürüst ve güzel ahlak sahibi olması gerektiğini öğrebilirsiniz. Örneğin “Türküm, doğruyum çalışkanım.” Buraya kadar tamam. İşte bu öğretimdir. Fakat dürüst ve erdemli bir insan olmasını sağlayıp, hayatının bir parçası haline getirmesini sağlarsanız eğitimci olursunuz. Bundan dolayı her öğretmen eğitimci sayılmaz.
Eğitim ancak eğitimli kimseler tarafından yapılır. Bir öğretmen, öğrettiklerini kendisi özel hayatında uygulamıyor, asık suratla güleryüzlülüğü öğretmeye çalışıyorsa karşısındaki eğitemez, yol gösteremez, dersleri ona sevdiremez. Çoğu zaman suç öğrencinin üzerine kalır.
Çok okul olmasına rağmen çok cahil olması belki de bu yüzdendir. Bilgi insanı cehaletten belki kurtarır, donanımlı kılar, hatta üst düzey bir meslek sahibi yapabilir. Ancak vasıflı ve niteliki bir insan yapması bildiklerinin tatbikine bağlıdır.
Hz Mevlana’nın dediği gibi “Onlar ilim hafızıdır, ilim aşığı değildir”.
Diplomalı ama niteliksiz, etik değerlerden yoksun kimselerin yetişmesinde ezberci eğitimin rolü büyüktür. Yüzeysel ve klasik eğitimle kalkınma mümkün olamaz. Toplumsal çürümenin nedenlerinden biri de şüphesiz budur.
Halkı isyan ettiren, saç baş yolduran, görev ve sorumluluğun bilincinde olmayan amirlerin, politikacıların oluşmasının nedeni, etiket sahipliği kazanılmışken nitelik sahipliği kazanılamamasıdr.
Kendisine adam olamazsın dediği babasını ayağına çağıran Kaymakam örneğindeki gibi adam olmak her zaman okumaya bağlı değildir. Okuduğunu anlayıp, uygulamaya bağlıdır.
Yorumlar
Yorum Gönder